Raceverslag: Triathlon Leiderdorp

Afgelopen zondag stond ik weer aan de start van een OD triathlon. Na de vorige in Utrecht was ik natuurlijk behoorlijk blij dus ik hoopte dit goede gevoel ook tijdens deze wedstrijd weer te kunnen vinden. Als je benieuwd bent of dit is gelukt, lees dan zeker even meer naar mijn raceverslag triathlon Leiderdorp.

 

 

De ochtend begon redelijk stressvol. De start van de wedstrijd was om 10:30 uur en om 7:45 uur stonden we buiten de auto in te laden. Helemaal bepakt en bezakt bleek de auto niet meer te starten. Gewoon helemaal niet, accu leeg. Dat was even paniek want ik ben graag ruim optijd aanwezig bij een wedstrijd. Razend snel moesten we een andere auto regelen, de spullen overladen en de lege auto naar een parkeerplek geduwd. We konden weg en kwamen een uur voor de wedstrijd aan (normaal ben ik er ongeveer 2 uur van te voren). Uiteindelijk was er precies genoeg tijd en kon ik naar de start.

De zwemstart was druk en heftig. Veel mensen in een klein beekje, over en onder elkaar door zwemmend. Terwijl ik iemand probeerde in te halen kreeg ik een behoorlijke klap en was ik even de kluts kwijt. Daarna kon de inhaalrace beginnen. Je moesten 2 keer op en neer zwemmen. Ik was al een aantal keer eerder bij de triathlon in Leiderdorp geweest en wist nog dat de terugweg zwemmen door de wind en de golfslag behoorlijk zwaar was. Dat bleek deze keer ook, op de terugweg was het duidelijk zwaarder dan op de heenweg. Ik voelde me goed en zwom lekker door, die anderhalve kilometer was zo weer voorbij. Lichtelijk gedesoriënteerd klom ik het water uit en hoorde ik mijn moeder roepen dat ik 4e lag, nummer 3 zat twee seconden voor me.

 

 

In de wisselpost ging ik nummer 3 al voorbij en kon het fietsen beginnen. Tijdens het aanloopstuk naar de fietsronde voelde ik al dat er een hele harde wind stond. In Leiderdorp fiets je door de polder heen over een weg en aan de andere kant van de weg weer terug. Ik moest dit drie keer doen. Het eerste stuk was wind mee en ik besloot vollebak te gaan fietsen, in de verte zag ik nummer 2 voor me en ik poefde daar zo naar toe. Daarna poefde ik er direct overheen en vloog ik richting het keerpunt, de 3 viaducten onderweg voelde ik niet eens. Na het keerpunt kreeg ik een klap van de wind in mijn gezicht. Dit was heel erg zwaar. Ik probeerde zo goed en zo kwaad als het ging door te trappen, niet te zwaar verzet, hoog tempo, 1 2 3 door trappen. Het viel mee, ik ging niet super hard maar dat ging niemand. Waar normaal mannen op hard tempo voorbij vliegen, gingen ook zij niet zo snel. De tweede ronde begon weer wind mee en dat was zo fijn. Poef poef, door vliegen. Hoe het kan weet ik niet, maar toch werd ik ingehaald door een fietsende vrouw. Ik zat bijna op mijn zwaarste verzet en had een hoog beentempo. Mijn garmin gaf 46 km/h uur aan, hoe kan die vrouw nou minimaal 50 km/h fietsen?! Nouja niks aan te doen, ze vloog hard door. Ik lag weer op plaats nummer 3. Nog 1 ronde moest er gefietst worden, het laatste stuk wind tegen was ik aan het aftellen tot ik klaar was.

 

 

De tweede wissel ging goed, al zag ik wel dat nummer 4 net achter me de wisselpost in was gekomen. Ik moest hard gaan lopen om die podium plaats vast te stellen. En dus begon ik te renen, hard te rennen. Té hard te rennen misschien, want al snel kreeg ik last van een kleine astma aanval, kreeg ik een piepende ademhaling, zat mijn keel dicht en werd het benauwd. Na ongeveer 2 km werd ik al ingehaald. 3 km later werd ik nog een keer ingehaald. Doei podiumplek. Die was ik kwijt en kon ik met geen mogelijkheid ook meer terug krijgen. Ik besloot zo goed mogelijk door te lopen zonder mezelf helemaal over de kop te lopen. Ondertussen was ik met mijn gedachten al bij de finish en was ik teleurgesteld. Dit zorgde ervoor dat nog meer vrouwen me konden inhalen. Doei goede uitslag. En toen was de finish daar. Conclusie van de dag; zwemmen en fietsen ging goed, lopen daarna voelde in eerste instantie goed maar daarna ging het niet helemaal goed in de longen. 14 september heb ik na jaren weer een afspraak bij de longarts. To be continued…

 

 

Benieuwd naar welke uitdagingen ik nog meer aanga? Via instagram houdt ik je dagelijks op de hoogte.

1 Comment

  1. […] was een succes tot ik moest gaan lopen. De triathlon in Utrecht vond ik heel erg leuk en die in Leiderdorp was er eentje om weer snel te vergeten. Ik sloot af met twee korte sprint triathlons. De 024 […]

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *